Mini Loom Pocket One – recenzja: obiecujący retro handheld z niedojrzałym oprogramowaniem

Wprowadzenie

Mini Loom Pocket One to nowy retro handheld od firmy, która wcześniej nie produkowała takich urządzeń. Mimo to wyróżnia się przyciągającym wzrok designem, estetyką z późnych lat 90. i naprawdę imponującymi wyborami sprzętowymi. Urządzenie ma 4-calowy wyświetlacz, procesor Rockchip RK3566 i cenę zwykle oscylującą wokół 80 dolarów. Ma też jednak pewne poważne braki w oprogramowaniu, których nie można zignorować. Ta recenzja przygląda się bliżej zaletom i wadom oraz temu, czy ten mały handheld jest wart swojej ceny.

Dla kogo jest ten handheld

Mini Loom Pocket One jest skierowany do fanów retro gier, którzy chcą kompaktowego, mieszczącego się w kieszeni urządzenia do grania w klasyczne systemy. Jego 4-calowy ekran 4:3 i rozdzielczość 960x720 sprawiają, że świetnie nadaje się do gier z Game Boy, Game Boy Color, Game Boy Advance, NES, Genesis i Super Nintendo. Jest też rozsądnym wyborem do gier na PS1 i lżejszych tytułów na PSP, choć wydajność w bardziej wymagających systemach bywa nierówna.

Ten handheld najlepiej sprawdzi się u graczy, którzy stawiają na jakość wykonania, wygodne sterowanie i ekran dobrze skalujący się w wielu systemach retro. Jest mniej odpowiedni dla tych, którzy oczekują dopracowanego oprogramowania od razu po wyjęciu z pudełka lub planują regularnie grać w wymagające gry na Nintendo 64 i PSP.

Design i jakość wykonania

Mini Loom Pocket One ma ładny plastikowy wygląd, który kojarzy się z późnymi latami 90. lub połową lat 2000. Błyszczący przód to tak naprawdę zdejmowana plastikowa obudowa utrzymywana magnesami, co otwiera możliwość przyszłej personalizacji za pomocą różnych paneli przednich, choć na razie żadne nie są dostępne. Krzyżak również można wymienić – łatwo go wyjąć, choć w zestawie jest tylko jeden.

Urządzenie sprawia wrażenie wyraźnie lepszej jakości, niż można by oczekiwać od debiutującego producenta. Zaokrąglone krawędzie są dobrze zaprojektowane, tylny panel ma chropowatą teksturę z delikatnymi uchwytami, a całość sprawia wrażenie solidnej. Waży około 9 uncji, dzięki czemu łatwo wsuwa się i wysuwa z kieszeni. Rozmiar plasuje się wygodnie pomiędzy ultra-kompaktowymi handheldami do codziennego noszenia a większymi urządzeniami do grania na kanapie.

Kryształowe przyciski na przodzie to element wyróżniający. Są stosunkowo ciche, bardzo responsywne i sprawiają znacznie lepsze wrażenie, niż można by oczekiwać od urządzenia za mniej niż 100 dolarów. Ułożone jeden nad drugim przyciski ramion również są doskonałe – ciche i łatwe do wciśnięcia. Spusty obracają się wokół środka, ale i tak świetnie się z nich korzysta.

Sterowanie i ergonomia

Krzyżak wykorzystuje połączenie z gumową membraną i ma miękkie, podobne do starszych kontrolerów wyczucie. Dobrze sprawdza się przy lżejszym dotyku, umożliwiając precyzyjne wprowadzanie bez fałszywych skosów. Jednak mocne wciśnięcie środka może spowodować jego opadnięcie i mniejszą responsywność. W grach walki, takich jak Street Fighter, do konsekwentnego wykonywania specjalnych ruchów potrzebny jest delikatny kciuk. Ogólnie rzecz biorąc, to dobry, ale nie świetny krzyżak, który nagradza lżejszy styl gry.

Analogowy drążek to jednostka z czujnikiem Halla o pełnym zakresie ruchu, podobna do drążków w innych nowoczesnych retro handheldach. Jest gładki i wygodny przy przełączaniu między krzyżakiem a drążkiem. Gry arkadowe szczególnie dobrze się na nim gra. Jednak emulacja Nintendo 64 nie daje drążkowi pełnego zakresu ruchu. W Super Mario 64 pełne wychylenie drążka nie sprawia, że Mario biegnie z pełną prędkością, co sugeruje, że kalibracja joysticka nie działa poprawnie z samodzielnym emulatorem. Opcja kalibracji w oprogramowaniu nie wpływa na emulator Nintendo 64.

Analogowy drążek ma również podświetlenie RGB, które można dostosować w menu ustawień. Użytkownik może wybrać z pełnej gamy kolorów, regulować jasność i prędkość lub całkowicie wyłączyć światło.

Jakość wyświetlacza

4-calowy panel LCD o rozdzielczości 960x720 to jedna z najmocniejszych cech tego handhelda. Nie robi się bardzo jasny, ale jest wystarczająco jasny do grania na zewnątrz w cieniu lub w samochodzie w ciągu dnia. Najniższy poziom jasności nadaje się też do pomieszczeń o słabym oświetleniu. Jest 10 poziomów jasności, regulowanych przez naciśnięcie L3 i przycisków głośności.

Prawdziwą siłą ekranu jest jego rozmiar, proporcje i rozdzielczość. Panel 4:3 pięknie skaluje się dla szerokiej gamy systemów retro. Game Boy i Game Boy Color działają w skali całkowitej 5x, Game Boy Advance 4x, a NES, Genesis i Super Nintendo przy 3x lub blisko tego. Nawet gry na PSP działają w skali całkowitej 2x. Dzięki temu wyświetlacz doskonale sprawdza się w większości retro bibliotek i jest to prawdopodobnie najlepszy 4-calowy ekran, jaki można znaleźć za około 80 dolarów.

Jedynym zastrzeżeniem jest gruba szklana płyta laminowana na wyświetlaczu IPS. Sprawia, że ekran wydaje się lekko zagłębiony i mniej immersyjny niż w przypadku cieńszego szkła, choć prawdopodobnie zwiększa to trwałość.

Oprogramowanie i wydajność

Oprogramowanie to największa wada Mini Loom Pocket One. Interfejs jest bardzo podstawowy – oferuje niewiele więcej niż wybór systemu, a potem gry. Nie ma dodatkowych motywów ani opcji personalizacji. System bazuje na EmulationStation, więc użytkownicy mogą dodawać własne gry i okładki, ale wciąż nie jest tak dopracowany jak większość niestandardowych firmware’ów.

Podczas testów zaobserwowano kilka problemów z wydajnością. Każda gra uruchamiana w RetroArch działała z częstotliwością 61,5 Hz zamiast 60 Hz, przez co gry działały nieco szybciej, a dźwięk był wyższy. Niektóre gry Neo Geo wyświetlały błędy graficzne z nieprawidłowymi kolorami i teksturami. Gry na PSP również wykazywały nieścisłości w teksturach. Wydajność Nintendo 64 była gorsza niż oczekiwano – nawet stosunkowo łatwe gry, jak F-Zero X, nie działały z pełną prędkością. Samodzielny emulator Nintendo 64 nie ma menu ustawień, a naciśnięcie przycisku menu natychmiast zamyka grę.

Dla PS1 i starszych systemów handheld radzi sobie absolutnie dobrze. Lżejsze gry na PSP, takie jak Soulcalibur Broken Destiny i Virtua Tennis World Tour, również działają płynnie. Jednak wszystko, co bardziej wymagające, staje się trudne do grania. Jest nadzieja, że niestandardowy firmware od społeczności mógłby w przyszłości naprawić te problemy, ale obecnie żadne zespoły deweloperskie nie pracują nad tym urządzeniem.

Bateria i ładowanie

Mini Loom Pocket One ma baterię 4000 mAh, która zapewnia około 6 godzin ogólnego użytkowania. Jednym z najbardziej zaskakujących plusów jest to, że ładuje się praktycznie każdym kablem lub ładowarką USB-C. Nie obsługuje szybkiego ładowania – maksymalnie około 7 watów – ale elastyczność w korzystaniu z niemal dowolnej ładowarki jest rzadkością w tańszych handheldach.

Urządzenie ma również Wi-Fi, Bluetooth 4.2 i mini HDMI do przesyłania obrazu. Wyjście HDMI działa z fabrycznym systemem operacyjnym, ale rozciąga obraz 4:3 do 16:9, wypełniając cały telewizor bez możliwości zmiany proporcji. To coś, co potencjalnie można by naprawić niestandardowym oprogramowaniem.

Porady zakupowe

Mini Loom Pocket One jest obecnie dostępny u większości sprzedawców, a ceny wahają się w zależności od źródła. Na AliExpress często można go znaleźć w cenie od 75 do 100 dolarów, a nakładanie kuponów może dodatkowo obniżyć cenę. Sprzedawcy specjalizujący się w handheldach również go oferują, niektórzy w cenie około 90 dolarów z darmową wysyłką na cały świat. Na Amazon cena jest zawyżona do około 100 dolarów, choć oferta może obejmować dołączoną kartę micro SD 64 GB z grami.

W istocie to handheld za 80 dolarów. Sprzęt jest naprawdę imponujący jak na tę cenę – doskonała jakość wykonania, świetne przyciski i ekran, który pięknie skaluje się do retro gier. Jednak oprogramowanie pozostawia wiele do życzenia, z kilkoma błędami i problemami z wydajnością, które utrudniają polecenie go w obecnym stanie. Jeśli firma ulepszy oprogramowanie lub pojawi się firmware od społeczności, ten handheld może stać się znacznie lepszą ofertą. Na razie to urządzenie, które warto obserwować, a nie łatwe do polecenia.

Podsumowanie

Mini Loom Pocket One to fascynujący debiut nowej firmy. Sprzęt jest niezwykle dobry – od wygodnego designu, przez doskonałe przyciski, po wszechstronny 4-calowy wyświetlacz. Wydaje się, że mógłby być jednym z najlepszych handheldów poniżej 100 dolarów, gdyby oprogramowanie dorównało sprzętowi. Niestety, obecne oprogramowanie go powstrzymuje – problemy z wydajnością w bardziej wymagających systemach i bardzo podstawowy interfejs. Jeśli szukasz handhelda do gier na PS1 i starsze z świetnym ekranem i solidną jakością wykonania, warto go rozważyć. Ale na razie to urządzenie, które trudno polecić bez zastrzeżeń.