Budżetowe ekspresy do kawy poniżej 100 funtów: czy da się zrobić dobrą kawę przy ograniczonym budżecie?

Wprowadzenie

Często powtarzaną przez entuzjastów kawy opinią jest to, że wysokiej jakości młynek ma znacznie większe znaczenie niż sam ekspres. Teoria głosi, że z dobrym młynkiem i tanim ekspresem można uzyskać lepsze espresso niż z drogim ekspresem i słabym mieleniem. Ale jak tanio można faktycznie zejść? Niniejsza recenzja sprawdza pięć ekspresów do kawy, każdy w cenie poniżej 100 funtów, zestawionych z wysokiej jakości młynkiem, aby sprawdzić, czy ograniczenia budżetowe czynią dobre espresso niemożliwym, czy tylko trudnym.

Testowane urządzenia to Swan Retro za 90 funtów, DeLonghi za 99,99 funtów, Krups za 90 funtów, AmazonBasics za 65 funtów oraz Andrew James za 60 funtów. Wszystkie są urządzeniami klasy podstawowej przeznaczonymi do użytku domowego, a większość z nich dzieli wspólne ograniczenie: ciśnieniowe kolby, które zakładają, że użytkownicy będą korzystać z kawy mielonej, a nie mielić świeże ziarna.

Swan Retro: budżetowy styl i ograniczenia ciśnieniowe

Swan Retro przybywa w stylistyce retro, która sugeruje większe wyrafinowanie, niż urządzenie faktycznie oferuje. Jakość wykonania zdominowana jest przez tani plastik, a dwa przyciski pozostają wciśnięte po naciśnięciu, co wywołuje dezorientację, czy są one faktycznie aktywne. Przycisk zasilania, co dziwne, w ogóle nie pozostaje wciśnięty. Wskaźnik temperatury wygląda obiecująco, ale zwiększa się tylko w krokach co 40 stopni Celsjusza i okazuje się niestabilny w rzeczywistym użyciu.

Urządzenie posiada ciśnieniową kolbę z dodatkowym elementem przykręconym do spodu, zawierającym dodatkowy filtr. Konstrukcja zawiera gumową uszczelkę wewnątrz sitka, która wydaje się nie na miejscu w środowisku parzenia. Wsypywanie kawy za pomocą dołączonej łyżeczki jest niewygodne, a zintegrowany tamper jest wyjątkowo nieprzyjemny w użyciu. Kolba mieści około 12 g kawy i wytwarza około 40 g napoju, choć przepływ jest bardzo szybki.

Samo espresso smakuje poprawnie, ale jest mdłe. Przy próbie przygotowania tradycyjnego shota (12 g kawy, 30 g napoju w 28 sekund), wynik jest słaby, pusty i bez wyrazu. Ciśnieniowa kolba wydaje się mieć problem z drobno zmieloną kawą i wolniejszą ekstrakcją. Choć urządzenie może przygotować akceptowalne napoje mleczne z puszystą cremą, nie jest w stanie przygotować dobrego, czystego espresso.

Ekspres DeLonghi: najlepszy z trudnego zestawienia

DeLonghi jest najdroższym z pięciu urządzeń w cenie 99,99 funtów i wyróżnia się tym, że zawiera odpowiednie, nieciśnieniowe sitko. Oznacza to, że można użyć drobno zmielonej kawy i teoretycznie możliwa staje się właściwa ekstrakcja espresso. Jednak sitko osadza się niezręcznie w kolbie, trzymając się tylko na małych wypustkach, przez co często wypada. Mechanizm blokujący je na miejscu podczas wyjmowania jest nieprzyjemny w obsłudze.

Samo urządzenie stanowi wyzwanie. Dostępna jest tylko kontrolka gotowości bez wskaźnika temperatury czy wyświetlacza informacyjnego, co zmusza użytkowników do zgadywania, czy urządzenie osiągnęło odpowiednią temperaturę. Cała jednostka jest głośna i drży podczas pracy, a jakość wykonania budzi wątpliwości. Konstrukcja wnętrza pozwala na zatrzymywanie płynu wewnątrz kolby, który z czasem wysycha i tworzy osad, co jest wadą projektową. Tamper jest zamontowany na stałe do urządzenia, co czyni go niewygodnym w użyciu.

Pomimo tych frustracji, DeLonghi daje najlepsze rezultaty spośród pięciu urządzeń. Tradycyjny shot (14 g kawy, 28 do 30 g napoju w 25 do 30 sekund) daje przyzwoite wyniki. Shoty wyglądają dobrze i smakują akceptowalnie. Dobre espresso jest tutaj możliwe przy odrobinie wysiłku, choć nie jest to espresso wybitne. Za 99,99 funtów stanowi to najlepszy kompromis wśród budżetowych ekspresów.

Krups i AmazonBasics: identyczne problemy w różnych cenach

Krups kosztuje 90 funtów i używa identycznej kolby jak Swan, co sugeruje powtórkę wcześniejszych frustracji. Jednak prawdziwy problem pojawia się w sposobie, w jaki urządzenie rozprowadza wodę z głowicy grupy. Dystrybucja wody jest poważnie upośledzona, a większość wody przepływa przez ogromny otwór na środku ciastka kawowego, zamiast rozprowadzać się równomiernie po całym złożu kawy.

Ta wada projektowa tworzy strumień wody, który wyżłabia dziurę w kawie, powodując ogromne kanałowanie. Nawet przy odpowiednim ustawieniu mielenia, ekstrakcja jest nierównomierna, a uzyskane espresso jest puste, bez wyrazu, kwaśne i gorzkie. Kawa smakuje okropnie.

Ekspres AmazonBasics wygląda niemal identycznie jak Krups, ale kosztuje tylko 65 funtów. Redukcja kosztów jest widoczna w tanich, fatalnych elementach sterujących i korpusie urządzenia, który wygina się pod naciskiem. Cierpi na ten sam problem z dystrybucją wody co Krups, z agresywnym strumieniem pary, który uderza w kawę i tworzy kanałowanie. Choć teoretycznie możliwe byłoby przepuszczenie zimnej wody przez urządzenie, aby je schłodzić i zmniejszyć kanałowanie, wymagany wysiłek sprawia, że ćwiczenie to jest bezcelowe.

Oba urządzenia to strata czasu i pieniędzy. AmazonBasics, pomimo niższej ceny, nie oferuje żadnej przewagi nad Krups i posiada tę samą fundamentalną wadę projektową, która czyni dobre espresso niemożliwym.

Andrew James: najtańsza opcja z minimalną liczbą funkcji

Andrew James kosztuje 60 funtów i oferuje minimalną liczbę funkcji. Kontrolka zasilania nigdy się nie zapala, kontrolka podgrzewania nigdy nie gaśnie, a pod głowicą grupy znajduje się tacka ociekowa. Urządzenie rozprowadza wodę prawidłowo i delikatnie, co jest poprawą w stosunku do Krups i AmazonBasics. Jednak używa ciśnieniowej kolby z tylko małym otworem wielkości szpilki pod sitkiem.

Podobnie jak inne urządzenia ciśnieniowe, Andrew James wymaga od użytkowników parzenia grubo zmielonej kawy w szybszych i dłuższych shotach. Próba parzenia przy drobniejszym mieleniu i wolniejszej ekstrakcji kończy się rozczarowaniem. Uzyskana kawa nie jest zbyt dobra, a doświadczenie jej przygotowywania jest frustrujące. Urządzenie nie oferuje niczego, co odróżniałoby je od innych budżetowych opcji ciśnieniowych, a w cenie 60 funtów nie jest warte zakupu.

Werdykt: ograniczenia budżetowe czynią dobre espresso trudnym

Zmuszony do wyboru spośród tych pięciu urządzeń, DeLonghi zdecydowanie przewyższa resztę. Jego nieciśnieniowe sitko i właściwa dystrybucja wody czynią go jedynym urządzeniem zdolnym do przygotowania akceptowalnego espresso, pomimo frustrującej konstrukcji i taniego wykonania. Prowadzi to jednak do ważniejszego pytania: czy 100 funtów wystarczy, aby kupić dobry ekspres do kawy?

Odpowiedź brzmi: nie. Choć DeLonghi potrafi przygotować poprawną kawę, doświadczenie jest frustrujące i wymagające. Użytkownicy nie będą czerpać szczególnej przyjemności z parzenia kawy każdego ranka przy użyciu urządzenia w tej cenie. Zaleceniem jest zaoszczędzenie większej kwoty i zainwestowanie w lepszy ekspres, który sprawi, że codzienny rytuał parzenia espresso będzie przyjemnością, a nie tylko samym napojem.

Budżetowe ekspresy do kawy często stają się zakupami impulsywnymi, które kończą nieużywane w szafce. Celem powinno być znalezienie absolutnie minimalnego poziomu cenowego, przy którym urządzenie zapewnia nie tylko dobrze smakujące espresso, ale także przyjemność z jego przygotowywania. Poniżej 100 funtów ten próg nie został osiągnięty.

Podsumowanie

Budżetowe ekspresy do kawy poniżej 100 funtów mogą przygotować pijalne espresso tylko przy znaczących kompromisach. DeLonghi oferuje najlepsze rezultaty spośród tych pięciu opcji, ale nawet on wymaga cierpliwości i wysiłku dla przeciętnych wyników. Dla każdego, kto poważnie podchodzi do espresso w domu, oszczędzanie na lepszy ekspres jest mądrzejszym wyborem.