Red flags bij de bikefit: vijf fietscomponenten om nog eens over na te denken voor je ze koopt

Inleiding

Zadels, pedalen en zadelpennen bevinden zich op de drie contactpunten waar een fiets ofwel onder je verdwijnt, ofwel stilletjes je knieën, je handen en je vertrouwen verpest. De vijf onderdelen hieronder duiken steeds opnieuw op tijdens bikefitsessies, en bijna altijd om dezelfde redenen. Ze halen afstelling weg in plaats van die toe te voegen, ze zetten druk waar het lichaam er niet op gebouwd is, of ze houden simpelweg geen instelling vast.

Geen van deze fouten is goedkoop. Een pedaal dat de voet destabiliseert, of een zadel dat je naar de neus duwt, kan maanden duren voordat het zich als pijn uit. Tegen die tijd is het onderdeel meestal op iets anders afgeschoven: schoenpasvorm, ondersteuning van de voetboog, positie van het plaatje of de eigen flexibiliteit van de renner.

Deze gids legt uit wat er misgaat bij elk van de vijf, wie het waarschijnlijk het eerst voelt, en waar een beetje extra geld een veel beter resultaat oplevert.

Hoe deze componenten renners laten falen

Drie dingen onderscheiden een onderdeel dat werkt van een onderdeel dat problemen veroorzaakt.

Het eerste is drukontlasting. Een zadel moet de zitbeenderen ondersteunen en al het andere uit de weg blijven. Als het te breed is, te veel uitloopt, of helemaal geen neus heeft, schuiven renners onbewust naar voren tot het lichaam iets stabiels vindt, en die positie houdt zelden een hele rit vol.

Het tweede is verstelbaarheid in combinatie met zekerheid. Vasthoudsystemen, klemmen en plaatjesinterfaces moeten allemaal een instelling vasthouden onder belasting en door duizenden cycli heen. Een klem die langzaam verschuift, of een plaatje dat in het pedaalhuis kantelt, verandert elke pedaalslag in een kleine correctie die de knie moet opvangen.

Het derde is het fitbereik. Onderdelen die in één breedte, één lengte of één vorm komen, passen maar bij een smalle groep renners. Als een onderdeel niet op de persoon kan worden afgesteld, wordt de persoon uiteindelijk op het onderdeel afgesteld.

Het is de moeite waard hier de geschiedenis te herinneren. Vaste plaatjes kwamen medio tot eind jaren tachtig in het profwielrennen op, en de knieblessures die volgden werden jarenlang niet daaraan gekoppeld. De les is niet dat welk ontwerp dan ook inherent slecht is, maar dat het lichaam enige vrijheid nodig heeft om te roteren. Een onderdeel dat die vrijheid wegneemt, of dat de beloofde positie niet vasthoudt, moet met zorg worden gekozen in plaats van met enthousiasme.

Specialized Power-zadel

De Specialized Power is gebouwd rond een korte, brede vorm met een uitgesproken uitwaaieringshoek aan de achterkant. Bij die uitwaaiering begint de ellende.

Veel renners merken dat hun dijen tegen de vleugels van het zadel aanlopen, waardoor ze vanzelf naar voren op de smalle neus schuiven. Bij een vorm zonder echte neus blijft er heel weinig over om op te zitten. Het resultaat is een positie die constant verandert tijdens een rit en ondersteuning die precies verdwijnt wanneer de weg zwaarder wordt.

Renners die er goed mee overweg kunnen, zeggen vaak dat de vorm hen laat bewegen. Bewegen is niet hetzelfde als ondersteund worden. Het lijkt meer op een motor die door een motorruimte schuift, waarbij de beweging als vrijheid oogt maar efficiëntie kost. Een onderdeel waardoor de renner elke paar minuten naar een stabiele positie moet zoeken, doet het tegenovergestelde van waar een zadel voor dient.

Speedplay-pedalen

Speedplay is het duurste, onderhoudsintensiefste en minst stabiele pedaalsysteem van het gezelschap. De C-veer die het plaatje op zijn plaats vergrendelt is een slijtdeel, en is doorgaans na ongeveer duizend mijl versleten. Vervangende plaatjes kosten ongeveer £75.

Het platform is ook de functies kwijtgeraakt die het ooit echt nuttig maakten voor zijn eigen gebruikers: asverlengstukken en verlengstukken voor de bodemplaat maken geen deel meer uit van het aanbod. Wat overblijft is een systeem dat veel afstelling biedt, maar de problemen die renners daadwerkelijk meenemen naar een bikefit niet oplost.

Het is de moeite waard direct te zijn over wie er meestal onder lijdt. Zwaardere renners melden vaak voet- en knieproblemen wanneer ze dit systeem langere tijd gebruiken. Veel mensen noemen het een droom voor de bikefitter, maar in de praktijk gedraagt het zich veel meer als een onderhouds- en stabiliteitshoofdpijn.

Verstelbaarheid helpt alleen als de voet stabiel genoeg is om ervan te profiteren. Vrijheid die onder belasting kantelen wordt is geen vrijheid, maar een extra variabele die de knie bij elke pedaalslag moet beheren.

Shimano R540-pedalen

De Shimano R540 is de goedkoopste van de twee Shimano-wielrenpedalen hier, en het is degene die je moet vermijden. De plaatjes zitten niet goed in het pedaalhuis. In plaats daarvan verschuiven en wringen ze erin, zodat de voet nooit op een solide platform zit.

Die instabiliteit is het hele probleem. Een pedaal dat de voet laat bewegen wanneer je trapt, vraagt de knie het verschil op te vangen, en dat gebeurt duizenden keren per rit. De besparing bij de kassa is reëel, maar wordt terugbetaald in ongemak en, in sommige gevallen, in een langer en duurder fitproces.

Shimano R550-pedalen

Voor een paar pond meer pakt de Shimano R550 het probleem direct aan. Het huis is van plastic in plaats van aluminium, wat sommige renners als een downgrade zien, maar de plaatjesinterface houdt de voet veel steviger vast.

Die afweging is simpel. Een iets minder premium materiaal is een kleine prijs voor een pedaal dat de voet stabiel houdt en de knie laat bewegen zoals het hoort. Als je al naar de R540 kijkt, is dit de upgrade die bijna niets kost ten opzichte van de rest van een fietsopbouw.

3T Ionic-zadelpen

De 3T Ionic gebruikt twee tegengestelde kamers die in elkaar passen. De bedoeling is verstelbaarheid, en de realiteit is dat het zadel bijna altijd ofwel overdreven neus omlaag ofwel overdreven neus omhoog staat, zonder betrouwbare manier om op een instelling daartussen uit te komen.

Zadelpennen van dit type hebben ook de reputatie dat ze niet waterpas blijven en losraken, hoe zorgvuldig ze ook worden vastgedraaid. De hoek van het zadel bepaalt de drukverdeling, het comfort van de handen en de belasting van de onderrug, dus een pen die zijn instelling niet vasthoudt, beïnvloedt de hele fiets in plaats van één contactpunt.

Als je een zadelpen uit deze familie bezit, is het praktische antwoord hem door te verkopen en iets te monteren dat een instelling een heel seizoen vasthoudt.

Koopadvies

Eerst passen, later kopen. Verschillende van de bovenstaande problemen komen voort uit het kopen van een onderdeel voordat je weet welke positie het moet ondersteunen. Een kort, breed zadel dat je koopt omdat het populair is, is een gok. Een pedaal dat je koopt omdat het de meeste afstelling biedt, is een gok. Een zadelpen die je koopt omdat hij bij het frame past, is een gok.

Twee praktische regels zijn het onthouden waard.

Ten eerste: geef ronde zadelpennen de voorkeur. Een standaardpen van 27.2mm is goedkoop, verkrijgbaar in een breed scala aan offsets en materialen, en sluit je niet op bij één leverancier. Merkgebonden vormen kosten veel meer om te vervangen: een enkele D-vormige pen kan rond £230 kosten, meer dan de meeste renners aan een zadel uitgeven. Minstens één merk biedt nu een D-vormige pen die nog steeds een 27.2mm pen binnenin accepteert, en dat is het soort denken dat de rest van de industrie zou moeten kopiëren.

Ten tweede: geef die paar extra pond uit waar het stabiliteit oplevert. Het verschil tussen de Shimano R540 en de Shimano R550 is klein, en het verschil in hoe stevig het plaatje wordt vastgehouden is dat niet. Dezelfde logica geldt voor zadels: laat de breedte, uitwaaieringshoek en neusvorm meten in plaats van gokken, en als een vorm je op de neus dwingt, zie dat dan als een signaal en niet als een voorkeur.

Conclusie

Een zadel dat je naar voren duwt, een pedaal dat de voet laat kantelen, of een pen die geen hoek vasthoudt, hebben allemaal dezelfde tekortkoming. Ze nemen afstelling van de renner weg in plaats van die terug te geven, en vragen het lichaam bij elke pedaalslag te compenseren. De Specialized Power, Speedplay, Shimano R540 en 3T Ionic hebben elk hun verdedigers, maar het patroon van klachten eromheen is consistent genoeg om serieus te nemen voordat je geld uitgeeft.

Het bemoedigende is hoe weinig de goede uitkomst kost. De Shimano R550 zit een paar pond boven de R540 en lost het aangrijpingsprobleem meteen op. Een standaard ronde zadelpen kost een fractie van een merkgebonden vervanging. En een zadel dat op basis van je eigen metingen is gekozen, in plaats van op reputatie, is meestal de goedkoopste upgrade op de hele fiets.

Koop het onderdeel dat bij de persoon past, niet het onderdeel dat bij de trend past.