Tour de France-teambikes gerangschikt op prijs: van goedkoopst tot duurst

Inleiding

Tweeëntwintig ploegen staan aan de start van de Tour de France, en vanaf de kant van de weg lijken hun fietsen uit een ander tijdperk van techniek te komen. Ze zijn allemaal aero, allemaal met schijfremmen en allemaal duur. De nuttigere vraag is hoe duur precies.

Deze gids loopt de belangrijkste racefiets met racestuur van elke ploeg langs en rangschikt ze op prijs, van de opbouw die het dichtst bij betaalbaar komt tot de machine die helemaal bovenaan staat. Tijdritfietsen blijven buiten beschouwing, want die kunnen aanzienlijk meer kosten zodra er aangepaste onderdelen worden toegevoegd. Het is ook goed om te bedenken dat de fiets waarop een renner koerst niet altijd identiek is aan die in de winkel, en dat een valpartij een hoop dure apparatuur langs de kant van de weg in tweeën kan splijten.

Waar een fiets niet in de Verenigde Staten wordt verkocht, zijn de dollarbedragen een simpele valutaomrekening en geen Amerikaanse adviesprijs.

Hoe deze teambikes zich verhouden

Elke fiets in deze lijst is een topframe met een elektronische groep, carbon wielen en een geïntegreerde cockpit. Wat ze onderscheidt is de hoogte van de wielset, de afmontage en hoeveel van de teamspecificatie een klant daadwerkelijk kan kopen.

Een paar praktische punten gelden voor alle fietsen. Teamopbouwen gebruiken vaak wielen, powermeters en cockpits die geen deel uitmaken van het winkelpakket, en hetzelfde frame wordt regelmatig met verschillende groepen tegen heel verschillende prijzen verkocht. Gewicht speelt ook mee: een handvol van deze frames zit dicht bij de minimumgewichtslimiet van de UCI, terwijl andere een beetje gewicht inruilen voor aerodynamische vormen. Ten slotte veranderen valuta en beschikbaarheid per markt het beeld, want sommige van deze fietsen worden simpelweg niet in elke regio verkocht.

De goedkoopste instap: Dare VSR

De meest betaalbare route naar een Tour-teambike is de Dare VSR waarop Uno-X koerst. Op papier komt de fiets uit op ongeveer $6.990, wat minder is dan het kopbedrag zodra invoerkosten erbij komen, want verzending naar het VK betekent 20% btw erbovenop.

De teamopbouw is een volledige Shimano Dura-Ace Di2-opzet met een zeer hoge DT Swiss wielset, waardoor het een echt high-end racefiets is voor bijna de helft van de prijs van de duurste machine hier. Voor veel renners is dit ongeveer zo duur als een topfiets redelijkerwijs zou moeten zijn.

Cube Litening Aero: Dura-Ace-waarde aan de onderkant

Intermarché-Wanty rijdt de meeste etappes op de Cube Litening Aero, en die zit in dezelfde prijsklasse als de Dare. De opbouw is een volledige Shimano Dura-Ace Di2-groep, met Newmen voor de wielen.

De velgen gebruiken verborgen ventielen, een net detail dat de luchtstroom rond het ventielgebied netjes maakt en laat zien hoeveel aandacht er in een teamspecificatie gaat. Het is het soort fiets dat bewijst dat een volledige topgroep niet gepaard hoeft te gaan met een topprijs.

Canyon Aeroad: aerosnelheid onder £10.000

Canyon wordt al lang gezien als de voordelige optie, en de topracefietsen blijven tot de goedkoopste van de Tour behoren. De Aeroad is ook een van de snelste: hij bracht Jasper Philipsen het voorgaande seizoen naar de groene trui.

De ploeg gebruikte een Shimano-opbouw, en hetzelfde platform verscheen ook met een SRAM Red AXS-groep. In het Dauphiné werd een bijgewerkte fiets gespot met wat op een nieuwe voorkant leek, wat de kortingen kan verklaren die op sommige aero-modellen van Canyon zijn verschenen. Voor renners die sprintwinnende aerodynamica willen zonder de topprijs te betalen, is dit een van de sterkste opties in het peloton.

Van Rysel RCR: de laatste fiets onder £10.000

De RCR is de laatste fiets in deze lijst die onder de £10.000 blijft. De verwachtingen waren hoog dat het teambodel onder £8.000 zou uitkomen, en dat lukte net niet.

De opbouw is op Shimano gebaseerd met een paar opvallende toevoegingen, waaronder carbon kettingbladen, en het is echt mooi om te zien dat de ploeg Look-pedalen gebruikt. Die upgrades zijn deels de reden waarom een teambike meer kan kosten dan de vergelijkbare winkelopbouw, maar ze maken het ook een interessantere fiets om te bezitten.

Scott Foil: dicht bij de UCI-gewichtslimiet

DSM is een van de belangrijkste door Shimano gesponsorde ploegen en was een van de eersten die op de nieuwste Dura-Ace-onderdelen verscheen. De Scott Foil waarop ze rijden is een aeroframe dat opvallend dicht bij de minimumgewichtslimiet van de UCI komt, wat ongebruikelijk is voor een fiets rond aerodynamische buisvormen.

Die combinatie is hier de echte aantrekkingskracht. Veel aeroframes zijn snel op het rechte stuk, maar weinig komen zo dicht bij de gewichtsondergrens, en het resultaat is een fiets die zowel in de klim als op het vlakke snel aanvoelt. Hij is een stap duurder dan de RCR, en voor renners die aerovormen willen zonder gewichtsstraf is het een van de meest lonende opties in deze groep.

Look 795 Blade: Franse onderdelen en opvallende lak

Cofidis rijdt op de Look 795 Blade, en de opbouw is een van de meest onderscheidende in het peloton dankzij een mandarijnkleurig lakwerk en een lange lijst Franse onderdelen.

Alleen de SRM Origin-powermeter kost al ongeveer €1.800, een goede illustratie van hoe teamspecifieke onderdelen de prijs van een racefiets boven die van hetzelfde frame in de winkel duwen. Als je een opbouw met karakter verkiest boven een gewoon zwart raceframe, is dit een van de visueel interessantste fietsen in de lijst.

Bianchi Oltre RC: de £12.000-grens gaat open

Rond de £12.000 wordt het veld druk, met meerdere ploegen die slechts zo’n £50 van elkaar verschillen, wat een aankoopbeslissing echt moeilijk zou maken.

De teamopbouw van de Bianchi Oltre RC komt uit op £11.940 met een Shimano Dura-Ace-groep, en het is een opvallende machine. Bij deze prijs gaat zelfs een kleine besparing meer tellen dan de meeste kopers zouden verwachten, dus de kleine verschillen tussen concurrerende opbouwen zijn het waard om op te letten.

Giant Propel: lichtgewicht waarde onder £12.000

Een andere opbouw die net onder £12.000 blijft is de Giant Propel. Hij is indrukwekkend licht voor een aero racefiets, en de carbon wielen van het eigen merk behoren tot de mooiste in deze groep.

Voor renners die één fiets willen voor snelle groepritten, koersen en alles daartussenin, is dit een van de aantrekkelijkste pakketten hier. Hij schreeuwt niet over zijn prijs, en dat is juist het punt.

Specialized Tarmac SL8: twee ploegen, twee opbouwen

De Tarmac SL8 verschijnt rond de £12.000 bij twee verschillende ploegen, en elk rijdt met een iets andere specificatie. Eén ploeg gebruikt een Shimano Dura-Ace-groep, waarbij sommige renners kiezen voor draadbanden met binnenband, en de fietsen rollen op de nieuwste Roval Rapide CX3-wielen.

Die wielen zitten momenteel niet op de commercieel verkrijgbare S-Works SL8, en met een prijs van rond £3.000 zouden ze de winkelprijs opdrijven als ze werden toegevoegd. De tweede ploeg rijdt met SRAM Red AXS met overal zilveren accenten, en later kwam er een teameditie uit tegen een nog hogere prijs. Het is een duidelijke herinnering dat teamprijzen snel veranderen.

Cervélo S5: aero voor £12.500

De S5 is het aeroplatform voor een van de sterkste ploegen in de koers, en de teamopbouw kost £12.500. Hij rijdt met een SRAM Red AXS-groep en wielen van Reserve, het zusterbedrijf van het merk, dus frame en wielen worden binnen dezelfde familie ontwikkeld.

Voor renners die pure snelheid najagen is die gedeelde ontwikkeling deel van de aantrekkingskracht, en het is een van de meest complete aeropakketten in deze prijsklasse. De ploeg verscheen in de koers ook met een nieuw shirtontwerp, waarbij de gebruikelijke kleur werd ingeruild voor iets opvallenders.

Cannondale SuperSix EVO Lab71: een echte replica

De meeste teambikes zijn nauwe verwanten van wat je kunt kopen, niet exacte kopieën. De SuperSix EVO Lab71 is een van de weinige uitzonderingen, en het lakwerk van de ploeg is voor klanten beschikbaar, wat hem echt onderscheidt.

De opbouw van £12.000 gebruikt een Shimano Dura-Ace-groep met Vision-wielen en een FSA-powermeter. Voor renners die willen dat de fiets op de standaard overeenkomt met de fiets in de garage, is dit het dichtst bij een echte replica in de lijst.

Colnago V4RS: het belachelijke voorbij

Voorbij £14.000 houdt de prijsstelling op redelijk te zijn. De Colnago V4RS is voortreffelijk afgewerkt, met Enve-wielen, carbon kettingbladen, carbon remonderdelen, Continental GP5000 tijdritbanden en een geïntegreerde cockpit.

Het is een mooi object en de prijs is er dan ook naar. Vooral de tijdritbanden zijn een specialistische keuze die precies vertelt op wie deze opbouw is gericht.

Trek Madone: de duurste fiets in het peloton

De Madone staat helemaal bovenaan de lijst. Recent gelanceerd kost de teamopbouw ongeveer £14.700, en in de Verenigde Staten is de fiets geprijsd op $17.700. Dat is meer dan het dubbele van de goedkoopste fiets hier, de Dare VSR.

Bedenk wat dat betekent voor een hele ploeg. Acht renners, elk met een racefiets plus twee reservefietsen, en een vierde fiets in de truck van de mecaniciens, komt neer op 32 fietsen. Profwielrennen is een dure business, en de waarde van de racevloot van één ploeg loopt ruim in de zes cijfers.

Wat deze prijzen echt betekenen voor kopers

Een paar dingen worden duidelijk wanneer het hele peloton naast elkaar wordt geprijsd.

De spreiding is enorm. De goedkoopste fiets hier kost bijna de helft van de duurste, en toch worden beide in dezelfde koersen bereden door renners van vergelijkbaar niveau. Het meeste geld aan de top gaat naar de afmontage en niet naar het frame zelf. Wielen, powermeters en cockpits zijn waar de bedragen het snelst oplopen, en de Tarmac SL8 is een goed voorbeeld: de teamwielen kosten alleen al rond £3.000 en zitten niet in het winkelpakket.

Teamspecificatie en winkelspecificatie zijn ook niet hetzelfde. Als een bepaalde wielset of powermeter belangrijk voor je is, controleer dan wat er echt bij zit voordat je koopt. Valuta speelt ook mee, want sommige van deze fietsen worden niet in de Verenigde Staten verkocht, wat betekent dat dollarbedragen een omrekening zijn en geen lokale adviesprijs.

Voor de meeste renners is de verstandige zet om het frame en de groep te kopen die je wilt en de wielen later toe te voegen. Het prestatieverschil tussen een goed gekozen opbouw onderaan deze lijst en een bovenaan is veel kleiner dan het prijsverschil doet vermoeden.

Conclusie

Van de goedkoopste naar de duurste is het patroon consistent: de eerste paar duizend pond levert het grootste deel van de prestaties op, en alles daarboven koopt exclusiviteit, afmontage en een beetje gewichtswinst.

De Dare VSR is de meest toegankelijke weg naar een echte Tour-teambike, de Cube Litening Aero en Canyon Aeroad houden Dura-Ace en aerosnelheid binnen bereik, en het midden van de lijst staat vol uitstekende opties zoals de Scott Foil, Giant Propel, Bianchi Oltre RC en Cervélo S5. Helemaal bovenaan zijn de Colnago V4RS en Trek Madone net zozeer statements als racefietsen.

Aan welk eind van de lijst je ook shopt, het belangrijkste is dat de opbouw past bij hoe je echt fietst. De fietsen hier zijn allemaal snel. De prijskaartjes zijn niet de reden waarom.