Goedkoopste 3D-printers op Amazon getest: Vijf budgetmodellen onder de $110

Introductie

Budget 3D-printers onder de $110 zijn steeds vaker verkrijgbaar op Amazon, maar de vraag blijft: werken ze echt? We hebben vijf van de goedkoopste modellen op de markt getest, variërend van $79 tot $110, om te zien welke bruikbare prints leveren en welke tekortschieten.

Wat kun je verwachten van budget 3D-printers

Deze ultracompacte printers komen aan in verrassend kleine dozen. Elk model heeft een bouwvolume van ongeveer 100 bij 100 bij 100 mm, wat grofweg een kubus van 10 cm is. Om dit in perspectief te plaatsen: een grotere printer kan iets printen dat 43 keer zo groot is.

Het eerste wat je moet begrijpen is dat geen van deze printers een verwarmd bed heeft. Dit betekent dat je alleen materialen zoals PLA, TPU of flexibele filamenten kunt printen die geen verhitting vereisen. Als je ABS, PETG, polycarbonaat of andere materialen wilt printen die een verwarmd bed nodig hebben, zijn deze printers geen optie.

Ten tweede hebben vier van de vijf modellen helemaal geen display-interface. Je krijgt vier knoppen en dat is het. Eén model bevat een piepklein LCD-scherm van ongeveer 2,5 cm hoog met ongeveer vijf regels tekst, waarvoor je een vergrootglas nodig hebt om het comfortabel te kunnen lezen.

Uitdagingen bij montage en installatie

De meeste van deze printers worden volledig gemonteerd geleverd of vereisen minimale montage. Eén model werd echter verzonden zonder schroeven of schroevendraaier om het portaal aan de basis te bevestigen, wat resulteerde in een volledige terugbetaling door de verkoper.

Het waterpas stellen van het bed op deze printers is opvallend onnauwkeurig. Het proces omvat het indrukken van een home-knop, vervolgens de stekker uit het stopcontact trekken om de machine uit te schakelen (er is geen aan/uit-schakelaar), en handmatig de printkop naar de vier hoeken en het midden verplaatsen terwijl je de bedschroeven afstelt met een kleine schroevendraaier. Sommige modellen gebruiken traditionele draaiknoppen, wat iets handiger is. Eenmaal goed afgesteld, blijft het bed meestal redelijk goed op zijn plek.

Alle vijf de printers gebruiken een flexibel magnetisch bed, wat een echt pluspunt is. Het bed heeft een behoorlijke hechting en prints komen er gemakkelijk vanaf. Als ze niet loslaten, kun je het bed simpelweg buigen en magnetisch terugplaatsen.

Resultaten printkwaliteit: De kalibratiekubustest

Om een basislijn vast te stellen, gebruikten we een Ender 3 V2 (een goed geteste printer van ongeveer $260) als controlemodel. De Ender 3 V2 produceerde een kalibratiekubus met een afwijking van 0,72% ten opzichte van de beoogde 20 mm meting.

Bij de eerste poging met de budgetprinters waren de resultaten catastrofaal. Drie van de vijf produceerden niets dat herkenbaar was als een kubus. Een vierde had zo’n ernstige laagverschuiving dat het onbruikbaar was. Slechts één produceerde een redelijk resultaat, hoewel er nog steeds meetbare laagverschuiving was.

Na het verlagen van de printsnelheid naar een beschamend trage 13 mm per seconde, produceerden vier van de vijf printers meetbare kalibratiekubussen. Eén behaalde een nauwkeurigheid van 0,73%, bijna identiek aan de Ender 3 V2. De anderen presteerden geleidelijk slechter, en één model weigerde de Z-as te bewegen en faalde volledig.

Praktijktests en prestaties

Naast kalibratiekubussen hebben we elke printer getest op drie extra items: een zelfbewaterende plantenpot, een tekstleesbaarheidstest en een Darth Vader-buste.

Bij de plantenpottest produceerde één model verrassend kwalitatieve resultaten met strakke lijnen en minimale laagverschuiving, ondanks eerdere mislukkingen. Een ander presteerde redelijk op de tweede plaats. De overige modellen lieten steeds slechtere resultaten zien, waarbij er weer één weigerde de Z-as te bewegen.

Voor de teksttest kwam één model als duidelijke winnaar uit de bus met de meest leesbare tekst, behoorlijke overhangen en bijna geen stringing. Het was echter nog steeds niet zo strak als de controleprinter.

Bij de Darth Vader-buste slaagden vier van de vijf printers met wisselende kwaliteitsniveaus. Eén model faalde consequent bij bijna alle tests, waardoor het de slechtste presteerder was, ondanks dat het de duurste van de vijf was en de mooiste interface en gesloten structuur had.

Aanbevelingen en alternatieven

Als je vastbesloten bent om een budget 3D-printer van rond de $100 te kopen, kwam de Creality K1 naar voren als de meest consistente presteerder. Het had de meeste succesvolle prints, de strakste resultaten en het laagste uitvalpercentage van de vijf geteste modellen.

Echter, voor slechts $50 meer kun je upgraden naar een Ender 3, die aanzienlijk groter is, veel populairder is en uitgebreide community-ondersteuning en upgrade-opties heeft. De Ender 3 V2 biedt nog meer functies en nieuwere ontwerpverbeteringen.

Als je een grotere printcapaciteit nodig hebt, is de Longer LK5 Pro verkrijgbaar voor onder de $300 en levert deze grote, hoogwaardige prints met tal van functies en mogelijkheden.

Conclusie

Budget 3D-printers onder de $110 kunnen bruikbare prints produceren, maar succes hangt sterk af van welk model je kiest en je bereidheid om met hun beperkingen te werken. Lage printsnelheden, handmatige bed-leveling en minimale interfaces zijn standaard bij dit prijsniveau. De beste presteerder in deze test was betrouwbaar en consistent, maar zelfs dan komt de kwaliteit niet in de buurt van printers die slechts $50 duurder zijn. Voor de meeste gebruikers biedt iets meer uitgeven aan een gevestigd model zoals de Ender 3 V2 of Longer LK5 Pro betere betrouwbaarheid, een groter bouwvolume en een veel superieure waarde op de lange termijn.