Nederlands · 3D Printers
Bambu Lab H2S review: Grootformaat 3D-printen zonder de dubbele extruder
De H2S schrapt de complexe dubbele nozzle van de H2D voor een eenvoudigere, goedkopere grootformaat printer. Dit is wat die afweging betekent voor jouw prints.
Introductie
Toen Bambu Lab de H2S aankondigde, verwachtten velen een uitgeklede versie van de H2D, vergelijkbaar met hoe de P1P de X1 opvolgde. In plaats daarvan brachten ze een printer uit die er aan de buitenkant vrijwel identiek uitziet, maar 800 dollar minder kost omdat de dubbele extruder is weggelaten. De H2S gebruikt een ontwerp met één nozzle, waardoor hij eenvoudiger en betaalbaarder is, terwijl hij nog steeds een groot bouwvolume biedt. De vraag is of deze afweging logisch is voor jouw printbehoeften.
Wat is de H2S en hoe verhoudt deze zich tot andere modellen?
De H2S is in essentie een variant met één nozzle van de H2D, waarbij de “S” staat voor Single. Hoewel de twee printers er extern bijna identiek uitzien, zijn de interne verschillen aanzienlijk. De H2S gebruikt dezelfde printplaten als de H2D, maar biedt een iets groter printoppervlak: 340 x 320 x 340 mm, wat afhankelijk van de modus 15 tot 40 mm breder is en in totaal 15 mm hoger. Dit is meer dan twee keer het volume van de X1.

Het belangrijkste verschil is de printkop. De H2S beschikt over een volledig opnieuw ontworpen extruder met één nozzle die gebruikmaakt van een servomotor met een hoog koppel. Deze motor levert uitgebreide feedbackgegevens voor flow-kalibratie, betrouwbaarheidsverbeteringen en vroegtijdige waarschuwingen voor verstoppingen of vastlopers. Ondanks het gebruik van meer plastic dan de printkop van de H2D, is het ontwerp van de H2S lichter, wat zorgt voor snellere acceleratie en deceleratie. Standaard printprofielen verhogen de normale acceleratie van 8.000 naar 10.000 mm/s², wat bij langere prints minuten kan schelen.
De printkop met één nozzle
De nieuwe printkop komt je misschien bekend voor als je een printer uit de A-serie hebt gebruikt, maar vanbinnen is hij bijna volledig anders. De servomotor met hoog koppel is de belangrijkste innovatie en biedt real-time feedback die de printer helpt problemen te detecteren en te voorkomen voordat ze verergeren.
Een opvallende verbetering is het vermogen van de H2S om flexibele materialen te printen. De tandwielen van de feeder grijpen zelfs bij zeer slappe materialen zoals 30D TPU goed aan, iets wat op de H2D problematisch bleek. De procedure voor het wisselen van de nozzle blijft eenvoudig: verwijder de siliconen hoes, maak een clip los, kantel de hotend naar buiten en voer het proces in omgekeerde volgorde uit om een nieuwe te installeren.
De printkop behoudt de montagerail voor accessoires, hoewel de compatibiliteit beperkt is. De H2S ondersteunt alleen de 10W lasermodule, niet de 40W-versie die beschikbaar is voor de H2D. Dit is waarschijnlijk een keuze voor productdifferentiatie in plaats van een technische beperking.
Een afweging die het vermelden waard is: de H2S bevat geen nozzle-camera meer. De nozzle-camera van de H2D detecteerde resten op de hotend en waarschuwde voor mogelijke fouten. De H2S heeft nog steeds de camera in de bouwkamer voor het detecteren van printmislukkingen en een naar beneden gerichte camera op de printkop voor het detecteren van de bouwplaat en bewegingskalibratie, maar de monitoring van de nozzle is verdwenen.
Printkwaliteit en materiaalveelzijdigheid
De H2S levert uitstekende printresultaten voor een breed scala aan materialen. Testprints zoals de 3D Benchy, tolerantietests en complexe modellen kwamen er allemaal uit met gladde oppervlakken, minimale ringing en goede prestaties bij overhangen. De 3D Maker Noobs-tolerantietest printte prachtig, waarbij alle onderdelen tot 0,1 mm vrij konden draaien.

Eén observatie: de kleinere, minder krachtige ventilator op de nieuwe printkop brengt de koelprestaties in vergelijking met de H2D licht in gevaar. Dit is het meest merkbaar bij steile overhangen (70-80 graden), die er iets minder strak uitzien. De langere smeltzone in de hotend heeft ook de neiging om meer te lekken, wat bij bepaalde prints tot stringing kan leiden.
De printer verwerkt PLA, PETG en ASA zonder problemen. De verwarmde kamer bereikt tot 65°C, waardoor hij geschikt is voor technische materialen die temperatuurregeling vereisen. Een print van een Master Chief-helm die bijna twee dagen duurde en ongeveer een kilogram materiaal met aanzienlijke ondersteuning verbruikte, kwam er ongelooflijk uit, wat de capaciteit van de machine voor grote, complexe projecten aantoont.
Het stroomverbruik is het overwegen waard: de H2S verbruikte meer dan 60% meer energie dan dezelfde print op de X1, een natuurlijk gevolg van het grotere verwarmde bed.
Meerkleurig printen met AMS
De H2S ondersteunt meerkleurig printen met behulp van het AMS (Automatic Material System), maar met belangrijke beperkingen. Omdat hij slechts één nozzle heeft, creëert meerkleurig werk aanzienlijk meer purge-afval in vergelijking met het systeem met dubbele nozzle van de H2D. Echt multimateriaal printen (bijvoorbeeld het mengen van flexibele en rigide materialen) is niet praktisch op de H2S.

Dat gezegd hebbende, werkt de AMS 2 Pro goed voor gemak bij het printen. Je kunt vier materialen of kleuren klaarhouden zonder spoelen te wisselen, en de AMS 2 Pro fungeert ook als droger. Een vijfkleurig Earthworm Jim-figuurtje werd in 37 uur geprint met uitstekende resultaten, hoewel het purge-afval aanzienlijk was. Hetzelfde geldt voor tweekleurige gearticuleerde prints.
Verwarmde kamer en bouwsysteem
De H2S behoudt de actief verwarmde kamer van de H2D, met een temperatuur van 350°C op de nozzle, 120°C op het bed en tot 65°C in de kamer. Dit maakt hem geschikt voor een breed scala aan technische materialen.

Eén probleem is overgenomen van de H2D: er is nog steeds een temperatuurverschil van ongeveer 10°C tussen het midden en de hoeken van het bed, wat de hechting aan de randen kan beïnvloeden. Bambu Lab heeft de temperatuurmetingen gecorrigeerd, zodat een instelling van 100°C nu ook daadwerkelijk 100°C op het bedoppervlak levert, een verbetering ten opzichte van vroege H2D-units.
Het invoeren van filament vanaf de achterkant werkt goed voor het AMS en de zijdelingse spoelhouder dankzij de Bowden-buisgeleiding. Echter, bij het printen met flexibele of zeer stijve materialen die directe invoer zonder bochten vereisen, wordt het invoergat aan de achterkant onhandig, vooral als de printer tegen een muur staat.
Betrouwbaarheid en langetermijnondersteuning
Na meer dan 200 uur testen op de H2S en ongeveer 1.000 uur op twee H2D-units, is de betrouwbaarheid uitstekend gebleken. De machines zijn in hun prijsklasse echte “instellen en vergeten”-apparaten. De meeste fouten die we tegenkwamen waren gebruikersfouten, zoals te dunne ondersteuningen of het selecteren van het verkeerde type filament.
De langetermijnondersteuning van Bambu Lab is opmerkelijk. Pre-Kickstarter X1 Carbon-units printen nog steeds prachtig en hebben onlangs via firmware-updates een volledig nieuwe gebruikersinterface gekregen, plus ondersteuning voor alle nieuwe AMS-units. Dit niveau van voortdurende ondersteuning is zeldzaam op de markt voor 3D-printers.
Ecosysteem en afwegingen in bruikbaarheid
De H2S werkt binnen het gesloten ecosysteem van Bambu Lab, dat gemak en betrouwbaarheid prioriteert boven aanpassingsmogelijkheden. Als je een volledig open printer wilt waarbij je elk aspect en je data zelf beheert, dan is de H2S niet de juiste keuze. Echter, als je een betrouwbaar hulpmiddel wilt dat gewoon werkt, ongeacht het materiaal of model, dan behoren de machines van Bambu Lab tot de beste op de markt.
De ecosysteem-benadering betekent dat je de printer niet zomaar aan iemand zonder 3D-printervaring kunt geven en verwachten dat ze slagen met open-source firmware en meerdere softwarekeuzes. Maar je kunt ze wel Bambu Handy op hun telefoon geven, laten zien hoe ze een model kiezen uit Makerworld, en ze laten printen met één druk op de knop. Het AMS maakt materiaalwissels triviaal.
H2S vs. H2D: welke moet je kiezen?
De beslissing hangt af van je printbehoeften. Als je voornamelijk onderdelen van één materiaal en één kleur print en alleen het grotere bouwvolume nodig hebt, is de H2S een uitstekende keuze voor $1.499 (of $1.699 met de 10W lasercombo). Het prijsverschil van $800 ten opzichte van de H2D is aanzienlijk.
Kies de H2D als je regelmatig echt multimateriaal print, zoals het mengen van flexibele en rigide materialen, het gebruik van speciaal ondersteuningsfilament of het regelmatig produceren van meerkleurig werk. De printkop met dubbele nozzle vermindert het purge-afval aanzienlijk en maakt bepaalde prints praktisch die op een systeem met één nozzle simpelweg niet mogelijk zijn.
De 40W laser is zelden de meerprijs van $1.300 waard; een speciale lasersnijder is een betere investering als je serieus snijvermogen nodig hebt.
Conclusie
De H2S maakt de grootformaat printer van Bambu Lab eindelijk toegankelijk voor een breder publiek dat deze vormfactor wilde, maar de H2D te duur vond. Het schrapt de overgecompliceerde dubbele nozzle die de meeste gebruikers nooit volledig benutten, en levert een eenvoudigere, goedkopere machine die nog steeds bijna elk materiaal en elke taak aankan. Als je een betrouwbare grootformaat printer nodig hebt voor werk met één materiaal, is de H2S een sterke keuze. Als multimateriaal printen centraal staat in je workflow, blijft de H2D de betere optie.




