Recenzja Panasonic S1 II: świetne wideo, kompromisy w fotografii

Wprowadzenie

Panasonic S1 II to najnowszy pełnoklatkowy dodatek do ekosystemu L-mount, debiutujący po wydanym kilka miesięcy wcześniej modelu S1R II. Aparat przyciąga uwagę trybem zdjęć seryjnych 70 kl./s oraz znacznymi ulepszeniami wideo, w tym nagrywaniem 5.1K 50/60p w trybie open-gate oraz 4K do 100/120p. Mimo tych flagowych funkcji, aparat ujawnia dobrze znane napięcie w filozofii projektowania Panasonic: wyjątkowa wydajność wideo w połączeniu z kompromisami w fotografii, które uniemożliwiają mu stanie się prawdziwym hybrydowym wołem roboczym.

Możliwości wideo i przechowywanie danych

Zestaw funkcji wideo S1 II wyróżnia się na rynku pełnoklatkowym. Po raz pierwszy w pełnoklatkowym aparacie Panasonic otrzymujemy nagrywanie 50 lub 60p w pełnej rozdzielczości matrycy. Tryb 5.1K open-gate przy 50/60p jest szczególnie godny uwagi, oferując szerszy obszar kadrowania niż standardowe 16:9 bez kary w postaci cropa, znanej z innych systemów. W 4K aparat osiąga 100 lub 120p, choć tryb ten wprowadza crop 1.24x, znany jako wideo pełnoobszarowe, i wyłącza wykrywanie obiektów.

Aparat zawiera nowy tryb wykrywania obiektów o nazwie urban spots detection, zaprojektowany do obsługi niekonwencjonalnych scenariuszy kadrowania, w których standardowe wykrywanie ludzi może zawodzić. Tradycyjne wykrywanie ludzi może gubić się, gdy obiekty są odwrócone do góry nogami lub znajdują się w nietypowych pozycjach; urban spots detection ma na celu redukcję tych pomyłek, choć nadal czasami przedkłada obiekty w tle nad zamierzone punkty ostrości.

Poza liczbą klatek na sekundę, Panasonic dodał praktyczną nową funkcję: możliwość kopiowania plików bezpośrednio między kartami CFexpress i SD za pomocą interfejsu aparatu lub na zewnętrzny dysk SSD bez konieczności stosowania oddzielnego źródła zasilania. Testy z kartą 143GB wykazały, że proces zajmuje około 12 do 13 minut w samym aparacie, w porównaniu do 3 minut na Mac mini, ale wygoda tworzenia kopii zapasowych bez laptopa jest niezaprzeczalna.

Aparat dziedziczy również po S1R II elektroniczną stabilizację obrazu bez cropa oraz monitorowanie false colour, które zostały ulepszone w stosunku do poprzedniej generacji.

Konstrukcja i budowa korpusu

S1 II dzieli obudowę z S1R II, który z kolei przejął konstrukcję korpusu z oryginalnego S1. Ta spójność oznacza, że otrzymujemy wszystkie ergonomiczne i fizyczne cechy, które sprawdziły się w całej linii: wentylator chłodzący (obecny od modelu S5 II), podwójne gniazda na karty CFexpress i SD oraz ekran uchylny, który porusza się płynnie i blokuje w pozycji z satysfakcjonującym kliknięciem.

Przedni przycisk nagrywania jest dogodnie umieszczony do pracy wideo, a osłona migawki to prosta konstrukcja mechaniczna, a nie element zmotoryzowany. Ekran uchylny pozostaje jednym z najlepszych rozwiązań w swojej klasie, oferując prawdziwą elastyczność zarówno dla zdjęć, jak i wideo, bez masywności konstrukcji w pełni przegubowej.

Wydajność trybu seryjnego i problemy z buforem

Tryb seryjny z migawką elektroniczną 70 kl./s jest technicznie imponujący na papierze. Przy 70 kl./s w formacie RAW, S1 II wyprzedza Nikon Z9 (20 kl./s RAW), Sony A1 II (30 kl./s RAW) i Canon R1 (40 kl./s RAW). Jednak rzeczywista wydajność ujawnia krytyczną słabość: bufor zapełnia się w ciągu około 2 sekund, nawet przy szybkich kartach CFexpress. Testy wykazały, że aparat może konsekwentnie zarejestrować około 170 zdjęć, zanim bufor się zapełni, co wymaga minuty lub więcej na wyczyszczenie przed ponownym fotografowaniem.

Przełączenie na tryb migawki mechanicznej przy 10 kl./s zapewnia większą praktyczną użyteczność. Nadal można osiągnąć 170 zdjęć w jednej serii, co przekłada się na około 17 sekund ciągłego fotografowania. Jednak nawet przy 10 kl./s bufor szybko się wyczerpuje, pozostawiając tylko około 4 sekundy użytecznej serii, zanim wskaźnik bufora pokaże krytycznie niski poziom. To ograniczenie poważnie zawęża tryb 70 kl./s do niszowych scenariuszy, w których masz czas na czekanie między seriami, czyniąc go bardziej wyróżnikiem specyfikacji niż praktyczną funkcją w większości sytuacji zdjęciowych.

Ograniczenia śledzenia autofokusa

Największą słabością S1 II jest zachowanie śledzenia autofokusa, szczególnie podczas korzystania z ciągłego AF-C bez wykrywania obiektów. Podczas gdy systemy wykrywania ludzi i zwierząt Panasonic działają dobrze, ogólne śledzenie AF wykazuje dziwactwa, których nie prezentuje w tym stopniu żadna inna duża marka.

Podczas śledzenia obiektów niebędących ludźmi, ramka ostrości czasami przeskakuje i nieoczekiwanie zmienia rozmiar, tworząc nieprzewidywalne wrażenia z fotografowania. Aparaty innych producentów utrzymują stabilne śledzenie ostrości bez tych chaotycznych ruchów. To zachowanie jest szczególnie frustrujące w fotografii ulicznej lub w każdej sytuacji, w której chcesz uniknąć ciągłego przełączania między trybami AF.

Panasonic stopniowo ulepszał śledzenie AF w ostatnich generacjach, a S1 II stanowi kolejny mały krok naprzód. Śledzenie działa teraz wystarczająco niezawodnie w większości sytuacji, ale sporadyczne chaotyczne zachowanie pozostaje. W mniej więcej 1 na 10 prób śledzenia aparat robi coś nieoczekiwanego, co jest wystarczająco irytujące, by zniechęcić do polegania na tej funkcji. Nikon, Sony i Canon oferują znacznie bardziej przewidywalną wydajność śledzenia AF.

Tryby wykrywania autofokusa

Tryb urban spots detection to przemyślany dodatek do pracy wideo, rozwiązujący rzeczywiste scenariusze, w których standardowe wykrywanie ludzi staje się zagubione. Nie rozwiązuje on jednak w pełni szerszego problemu niespójności śledzenia AF, który wpływa na procesy pracy w fotografii.

Ogólna ocena

S1 II najlepiej rozumieć jako aparat nastawiony na wideo, który przy okazji kompetentnie robi zdjęcia. Nagrywanie 5.1K open-gate 50/60p, możliwość 4K 100/120p i funkcje kopii zapasowej na zewnętrzny dysk SSD stawiają go wśród najsilniejszych graczy wideo na rynku pełnoklatkowym. Dla kamerzystów i twórców treści, którzy stawiają na rejestrację ruchu, zestaw funkcji jest przekonujący.

Dla fotografów jednak dziwactwa śledzenia AF i ograniczenia bufora tworzą tarcie. Tryb seryjny 70 kl./s to bardziej specyfikacja marketingowa niż praktyczne narzędzie. Jeśli potrzebujesz prawdziwie hybrydowego aparatu z równie silną wydajnością w zdjęciach i wideo, Nikon Z5 II oferuje bardziej zrównoważone doświadczenie w niższej cenie, nawet jeśli brakuje mu części wyrafinowania wideo modelu S1 II.

Panasonic wykazał zdolność do rozwiązywania problemów z AF, co potwierdzają ulepszenia wprowadzone w S5 II. Jeśli firma zdoła zastosować podobne dopracowanie ostrości do zachowania śledzenia w S1 II, przekształciłoby to aparat z wideo-specjalisty w naprawdę przekonujący, wszechstronny system. Do tego czasu S1 II pozostaje aparatem dla twórców, którzy dokładnie wiedzą, czego potrzebują i są gotowi pracować w ramach jego konkretnych mocnych stron.

Podsumowanie

Panasonic S1 II zapewnia wyjątkowe możliwości wideo i przemyślaną konstrukcję korpusu, ale niespójności w śledzeniu AF i niepraktyczne zarządzanie buforem zdjęć seryjnych uniemożliwiają mu stanie się prawdziwym hybrydowym wołem roboczym. Jest najlepiej dopasowany do kamerzystów i twórców treści, którzy mogą wykorzystać jego silne funkcje rejestracji ruchu i zaakceptować ograniczenia w fotografii.